آخرین اخبار

پربیننده ها

14. اسفند 1397 - 18:55   |   کد مطلب: 35249
اپیدمی مخالفت های برخی از هنرمندان نمک نشناس که در این نظام صاحب اسم و رسم شده اند و محبوبیتی بین عموم مردم پیدا کرده اند به کیومرث پوراحمد کارگردان صاحب نام و پیشکسوت سینما و تلویزیون نیز سرایت کرد.

به گزارش رودآور به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اپیدمی مخالفت های برخی از هنرمندان که با سرمایه مردم صاحب اسم و رسم شده اند و محبوبیتی بین آحاد جامعه پیدا کرده اند به کیومرث پوراحمد کارگردان صاحب نام و پیشکسوت سینما و تلویزیون نیز سرایت کرد.

اخیرا فضای جامعه هنری به خصوص سینما به گونه ای شده که برخی از این سلبریتی ها تا تریبونی برایشان فراهم می شود، شروع به زدن حرف هایی می کنند که بوی سیاسی و مخالفت با آرمان های نظام از آن ها به مشام می رسد، چند ماه قبل در مراسم تشییع جنازه هنرمند فقید سیدضیاالدین دری که در خانه سینما برگزار شد، از رضا کیانیان دعوت شد تا پشت تریبون برود و مختصری از خصایص و فضایل آن مرحوم بگوید؛ اما در کمال تعجب این بازیگر سینما و تلویزیون به گونه ای از مسائل مختلف کشور انتقاد کرد که خصومت در تک تک کلمات جاری شده بر زبان این فرد قابل مشاهده بود.

[نتیجه تصویری برای سخنان رضا کیانیان در تشییع جنازه سید ضیاءالدین دری]

صبح روز شنبه 11 اسفند ماه نیز مراسم تشییع جنازه خشایار الوند نویسنده شناخته شده سریال هایی همچون پایتخت و شب های برره در خانه سینما برگزار شد که تعدادی از هنرمندان به رسم یادبود از آن هنرمند مرحوم پشت تریبون رفتند و برای حضار صحبت کردند، یکی از این افراد کیومرث پور احمد کارگردان قدیمی و صاحب نام سینما و تلویزیون ایران بود که صبحت های خود را به حاشیه کشاند و از چارچوب مراسم خارج شد. صحبت های پوراحمد از این قرار بود:

[نتیجه تصویری برای سخنان پوراحمد در تشییع جنازه خشایار الوند]

پور احمد در این مراسم گفت: آقای ملکی (کامران) می‌گفت که امروز روز بدی است، روز سختی است. بله! امروز واقعاً روز سختی است. ولی در چهل سال گذشته کدام روز ما روز خوبی بوده؟ این خشایار الوند، یک منافق واقعی بود چون مردم را می‌خنداند. خنده یا مکروه یا حرام است. یکی از این دو تا هست. رقص و شادی مکروه یا حرام است. بالاخره یکی از این دو تا هست. این منافق (خشایار الوند) مردم را می‌خنداند. در چهل سال گذشته ما همش در برهه حساس بودیم و باید خفه‌خان می‌گرفتیم، نمی‌خندیدیم. سرمان در لاک خودمان بود. چون برهه حساس، برهه حساس.... تمام این چهل سال… تمام این‌روزهایش….

پوراحمد که چنین به برخی مبانی می تازد، شخصی است که در این کشور وارد سینما شده، در همین 40 سال مذکور شناخته شده و به برکت همین انقلاب توانسته نام هنرمند را یدک بکشد؛ سریال ها و فیلم های بسیاری ساخته که پشتوانه بخش اعظمی از آنها حمایت های دولتی است؛ تمام اعتبار و شان هنری خود را در این 40 سال به دست آورده است و اکنون منتقد همین کشور شده است.

این سیر نمک نشناسی برخی از این هنرمندان اندکی مشکوک به نظر می رسد؛ طوری که اکبر سنگی بازیگر سینما و تلویزیون در گفتگو با دانا می گوید: گمان می کنم که این نوع صحبت ها و حواشی که از جانب امثال کیومرث پوراحمد و رضا کیانیان می بینیم پشت پرده ای دارد و از جایی خط می گیرند؛ این ها افراد متوهمی هستند که گمان می کنند نظام رو به سقوط است و این گونه می خواهند برای رژیم خیالیشان که بناست بعد از نظام جمهوری اسلامی بر سر کار بیاید خوش رقصی می کنند.

 

عموم مردم پوراحمد را با قصه های مجید می شناسند و از این طریق مورد وثوق عام مردم قرار گرفت؛ سینمایی خواهران قریب او که توانست سیمرغ بهترین کارگردانی را نیز از جشنواره فیلم فجر برای وی به ارمغان بیاورد، این یکی از چندین جایزه ای است که از سینمای ایران نصیب آقای کارگردان شده است.
 

به چند گفتگوی پوراحمد با رسانه های مختلف توجه می کنیم تا بیشتر با اظهارات نابسمان وی آشنا شویم:

 

پیش از این پوراحمد در گفتگو با یک سایت سلطنت طلب گفته بود: اصولا جمهوری اسلامی از ما خوشش نمی آید، از فیلمسازان مستقل خوشش نمی آید، از تفکر مستقل خوشش نمی آید و برای ارعاب و ترساندن و برای اینکه ما در آرامش نباشیم و نتوانیم کار کنیم دست به چنین اقداماتی می زند، البته پور احمد در حالی این ادعا را مطرح کرده که اغلب فیلم هایش را با بودجه دولتی ساخته است.

 

وی در گفتگو با سایت شبکه خبری فرهنگ و هنر هم گفته بود: در این سینمای فقیر هیچ‌کدام از فیلم‌هایم را بدون دغدغه کار نکرده‌ام؛ چه بخش خصوصی و چه در بخش دولتی؛ همیشه و همیشه دغدغه و مشکلات داشتم. چون ما که هیچ‌وقت نورچشمی نبودیم، نمی‌توانیم بدون دغدغه فیلم بسازیم. فقط نورچشمی‌ها می‌توانند بدون دغدغه فیلم بسازند و آنهایی که حاضرند به قدرت تعظیم کنند. من هرگز تعظیم نکرده‌ام و نخواهم کرد.

 

کیومرث پوراحمد در بحبوحه انتخاب 96 نیز با حمایت از یک جریان سیاسی خاص گفته بود: «خوشحالم که با انتخاب مردم پول ملی ارزشش را با ز‌می‌یابد و پاسپورت ایرانی ارزش قبلش را  پیدا می‌کند و تحقیر ایرانیان در جهان پایان می‌یابد و شأن ما بازمی‌گردد. خوشبینم و آسوده که در «هنر» هم اتفاقات خوبی در راه است». جالب است که همین فرد گفته بود به هیچ قدرتی تعظیم نکرده و نمی کند.

کیومرث پوراحمد درباره ساخت فیلم‌های انتخاباتی برای سیاستمداران نیز گفته است: «تا قبل از دوره آقای روحانی، اگر پیشنهادی به من می‌شد قطعا انجام می‌دادم، البته نه هر پیشنهادی. اما اکنون هر کسی با هر رویکردی هم قصد ریاست جمهوری داشته باشد برایش فیلم نخواهم ساخت. البته در دوره آقای خاتمی مایل بودم که این کار را انجام دهم. دوم خرداد 21 سال پیش بهترین دوران سیاسی ایران بود. اگر در آن دوران بودیم قطعا برای آقای خاتمی فیلم تبلیغاتی می‌ساختم. اما اکنون برای آقای موسوی هم فیلم نمی‌سازم. دیگر رای هم نخواهم داد و از هیچ فردی حمایت نخواهم کرد.»

 

این نوع رفتار که می‌توان اسمش را «شلوغ بازی بی بهانه یا با بهانه» گذاشت در سال 93 نیز در دانشگاه شهید باهنر کرمان و توسط کیومرث‌پور احمد که برای اکران فیلم قصه‌های مجید به این دانشگاه رفته بود روی داد، او دانشجویان را به این تشویق کرد که در برابر سانسور ساکت ننشیند و در چنین مواقعی که فیلم سانسور می شود سالن را ترک کنند.

وی با تاکید بر اینکه هنرمندان دنیای سیاست بازی را نمی‌فهمند؛ ادامه داد: دنیای ما متفاوت از دنیای شماست؛ در مملکتی که مجلسش جلوی پروانهٔ وزارت ارشاد را می‌گیرد و برای این پروانه تره هم خورد نمی‌کند، چیزی جز بی‌قانونی حاکم نیست.

پور احمد با اشاره به موسسهٔ سروش نیز گفت: عده‌ای در موسسهٔ سروش برای مردم تصمیم می‌گیرند؛ معلوم نیست یارو آن لحظه خمار و نئشه بوده که می‌زند فیلم‌ها را نابود می‌کند و معلوم نیست احمق چه مصرف کرده و می‌زند همه چیز را خراب می‌کند.
 

این ها تنها بخشی از اظهار نظرها و حواشی ای است که این هنرمند در کارنامه خود دارد، پیش از اظهارات جنجالی اش در مراسم تشییع جنازه خشایار الوند، آخرین حاشیه ای که پوراحمد داشت مربوط به نشست خبری آخرین فیلمش به نام تیغ و ترمه در جشنواره فیلم فجر امسال بود که در پاسخ به پرسش یک خبرنگار که چرا در فیلمش از الفاظ رکیک بسیاری استفاده کرده است، با تکرار همان الفاظ رکیک فضای نشست خبری را مشوش کرد، از سوی محمود گبرلو مجری نشست تذکر گرفت.

جمهوری اسلامی 40 سال است که تمام تلاشش را کرده تا مردمش در امنیتی کامل باشند تا بتوانند با خیال راحت به شکوفایی استعدادها و دغدغه های انسانی خود بپردازند اما انگار برخی دوست دارند نمک بخورند و نمکدان بشکنند.

انتهای پیام/

ایمیل: roodavar1@gmail.com سامانه پیامکی رودآور ۳۰۰۰۸۸۳۳۰۰۰۰۶۱

دیدگاه شما

کانال  سروش رودآور
صندوق خیریه
همدان پرس
آب و هوای تویسرکان